Η Στέλλα Κάσδαγλη για τις γυναίκες, τα βιβλία και τη ζωή σε καραντίνα

Η Στέλλα Κάσδαγλη για τις γυναίκες, τα βιβλία και τη ζωή σε καραντίνα

Για εμάς προσωπικά η Στέλλα Κάσδαγλη αποτελεί πρότυπο σύγχρονης γυναίκας:  συγγραφέας, μεταφράστρια, εκπαιδεύτρια εφήβων & ενηλίκων, συνιδρύτρια του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Women On Top για την επαγγελματική ενδυνάμωση των γυναικών και…μαμά!  Δεν είναι λίγες οι φορές που ”πιάσαμε” τον εαυτό μας να επικαλούμαστε κείμενα, ομιλίες και posts της Στέλλας για να τεκμηριώσουμε τις απόψεις μας σε συζητήσεις για την ισότητα των φύλων, τα στρεότυπα, τη βία, την μητρότητα με αφορμή όλα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα ενώ το τελευταίο της βιβλίο για τις 30 γυναίκες που άλλαξαν τον κόσμο έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα μας. 

 
Πως περνάτε το τελευταίο διάστημα παραμονής στο σπίτι;

Όταν τα σχολεία είναι ανοιχτά και τα παιδιά μου λείπουν τα πρωινά, καταφέρνω να δουλέψω με αρκετή συγκέντρωση -γιατί ξέρω πια ότι τα σχολεία μπορεί σύντομα να ξανακλείσουν και ότι δεν έχω εξωτερική βοήθεια για τα απογεύματα, οπότε είναι σημαντικό να κάνω όσα περισσότερα μπορώ στο χρόνο που έχω. Δούλευα έτσι κι αλλιώς τις περισσότερες μέρες από το σπίτι, οπότε σε αυτές τις συνθήκες η καθημερινότητά μου δεν έχει αλλάξει πολύ. Προσπαθώ να κρατάω λίγο χρόνο για άσκηση -γιόγκα στο σαλόνι ή τρέξιμο στον πεζόδρομο κοντά στο σπίτι μας- και λίγο χρόνο για διάβασμα, αλλά τις μισές φορές δεν τα καταφέρνω. Όταν τα κορίτσια είναι στο σπίτι, τα πράγματα δυσκολεύουν. Προσπαθώ να κάνω τα πάντα ταυτόχρονα και, όταν φτάνει το βράδυ, αισθάνομαι ότι δεν έχω κάνει τίποτα καλά. Συνειδητοποιώ, όμως, ότι αυτή η συνθήκη που ζούμε θα κρατήσει καιρό οπότε προσπαθώ, με όποιον τρόπο μπορώ, να κάνω οικονομία δυνάμεων, σωματικών και συναισθηματικών, για να μη χαθούν αυτοί οι μήνες της ζωής μας σε κάποιο πηγάδι ματαίωσης και αναμονής.

 

Με ποια projects ασχολείστε αυτή την περίοδο;

Δουλεύω το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου για το Women On Top, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που ίδρυσα το 2012, με στόχο να ενδυναμώσουμε τις γυναίκες στην επαγγελματική τους ζωή και να διεκδικήσουμε μεγαλύτερη ισότητα και συμπερίληψη στην εργασία. Παράλληλα γράφω όσο περισσότερο μπορώ και μεταφράζω μία βιογραφία της Σιμόν ντε Μποβουάρ, που πρόκειται να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο.

 

Όλα όσα συβαίνουν από τον περσυνό Μάρτιο μέχρι σήμερα (πανδημία, περιστατικά βίας σε όλο τον πλανήτη κτλ) ήταν αφορμή για ένα διαλειμμα αποστασιοποίησης και αναδιοργάνωσης ή έμπνευσης και νέων αποφάσεων;

Νομίζω για τους ανθρώπους που έχουν οικογένεια με μικρά παιδιά η αποστασιοποίηση και η αναδιοργάνωση δεν είναι εύκολη υπόθεση, ειδικά σε περιόδους καραντίνας. Θα έλεγα ότι τα όσα συμβαίνουν μας έδωσαν περισσότερη τροφή για σκέψη γύρω από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία και τις λύσεις που μπορούμε να αρχίσουμε να υλοποιούμε, μας ανάγκασαν να μάθουμε πολύ γρήγορα νέους τρόπους δουλειάς, συνύπαρξης και επικοινωνίας και μας απέδειξαν ότι τα όριά μας είναι πολύ ευρύτερα απ’ όσο πιστεύαμε. Δεν θα το έλεγα διάλειμμα, θα το έλεγα περισσότερο ΜΒΑ ζωής.

Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας μία νέα συνήθεια που υιοθετήσατε στο lockdown;

Τα audiobooks. Έχω καταφέρει να «διαβάσω» πολύ περισσότερα βιβλία ακούγοντάς τα απ’ ό,τι θα διάβαζα στο χαρτί -όταν βάζω πλυντήριο ή βγαίνω για τρέξιμο ή απλώνω ρούχα στο σπίτι.

 

Πολλές φορές σε άρθρα, συμμετοχές σας ή social media posts έχετε μιλήσει ανοιχτα για θέματα που αφορούν τις γυναίκες, την ισότητα των φύλων, τα εργασιακά δικαιώματα κτλ. Ποια η άποψη σας για τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών που έχουν δημοσιευθεί τις τελευταίες ημέρες;

Τα περιστατικά βίας υπήρχαν πάντα, το σημαντικό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή είναι ότι αρχίζουμε -εστω και σε έναν περιορισμένο βαθμό- επιτέλους να μιλάμε γι’ αυτά. Και αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα προς το να αρχίσουν να αλλάζουν σιγά σιγά οι νοοτροπίες που καλλιεργούν και ενθαρρύνουν και διαιωνίζουν αυτή τη συνθήκη της βίας. Για ένα φαινόμενο που αφορά το 90% του γυναικείου πληθυσμού στην Ελλάδα (σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Action Aid, στην οποία συμμετείχα ως ερευνήτρια κι εγώ), μιλάμε ασυγχώρητα λίγο και κάνουμε ασυγχώρητα λίγα πράγματα για να λυθεί το πρόβλημα. Είναι ώρα να αλλάξει αυτό.

 

Το βιβλίο με τις 30 ιστορίες γυναικών που έκαναν σπουδαία πράγματα φαίνεται να είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Ποια ήταν η αφορμή για τη συγκεκριμένη θεματική;

Θέλησα να γράψω ένα βιβλίο για να μιλήσω για μερικές από τις γυναίκες που πραγματικά άλλαξαν τον κόσμο μας αλλά συχνά αποσιωπούνται ως πρότυπα, στο δημόσιο διάλογο και στην Ιστορία. Θέλησα όμως να μην το γράψω με τρόπο εγκυκλοπαιδικό, αλλά βιωματικό, να μην τις παρουσιάσω σαν ηρωίδες, αλλά ως πραγματικούς ανθρώπους, με αδυναμίες, συναισθήματα, φόβους και ελαττώματα, να μην γράψω μια συλλογή βιογραφικών, αλλά ένα σύνολο από μοναδικές, προσωπικές ιστορίες. Έτσι προέκυψε το βιβλίο και κάθε μέρα αντιλαμβάνομαι πόσο οι ιστορίες που «μου αφηγήθηκαν» οι γυναίκες αυτές είναι επίκαιρες πάντα, για όλες και -γιατί όχι- όλους μας.

 

Υπάρχει μία από αυτές τις ιστορίες που ξεχωρίσατε λίγο παραπάνω;

Όταν ξεκίνησε η πανδημία, θυμήθηκα τις ιστορίες της Αμέλια Έρχαρτ και της Άλις Γκάυ που είχαν αρρωστήσει από την Ισπανική γρίπη του 1918 κι όμως συνέχισαν να δημιουργούν και να κάνουν σπουδαία πράγματα. Οι ιστορίες τους μου έδωσαν και μου δίνουν θάρρος. Όταν η Σοφία Μπεκατώρου μοιράστηκε δημόσια την ιστορία της κακοποίησής της, ξαναγύρισα στην ιστορία της Ανίτα Χιλ, που μας θυμίζει πάντα πόση δουλειά έχουν να κάνουν οι κοινωνίες μας για να δουν επιτέλους την έμφυλη βία στις αληθινές της διαστάσεις. Όλα αυτά που βιώνουμε ως γυναίκες και ως άνθρωποι, τα έχουν βιώσει εκατομμύρια πριν από εμάς και είναι μεγάλη έμπνευση και παρηγοριά να επιστρέφουμε στις ιστορίες τους.

Ποιες ικανότητες πρέπει να διαθέτει μία γυναίκα για να βρεθεί ON TOP όπου έχει βάλει στόχο;

Πρέπει να γνωρίζει τον εαυτό της αρκετά ώστε να μην μπερδεύει τις προσδοκίες των άλλων με τις δικές της επιθυμίες. Πρέπει να μπορεί να ζητάει βοήθεια και πρέπει να μην εξαρτάται από την εξωτερική αποδοχή για να αναγνωρίζει πού βρίσκεται και πόσο δημιουργικά προχωράει. Αυτά, νομίζω, αρκούν.

 

Πόσο κοντά είμαστε το επόμενο βιβλίο σας;

Όχι πολύ. Θα έλεγα καθόλου. Η σημντικότερη ως τώρα συνέπεια της πανδημίας για μένα είναι ότι μου έχει στερήσει τη δυνατότητα να σκέφτομαι δημιουργικά και σε βάθος για πάνω από 10 λεπτά. Ελπίζω ότι το μυαλό μου θα επανέλθει σιγά σιγά, όταν η ζωή μας ξαναβρεί έναν πιο κοινωνικό ρυθμό, αλλά ως τότε αρκούμαι στο να μην περιμένω από τον εαυτό μου να τα κάνει όλα όπως πριν.

 

Ποιο ήταν το τελευταίο βιβλίο που διαβάσατε;

Άκουσα τη βιογραφία του Μπαράκ Ομπάμα «Γη της Επαγγελίας». Έμαθα τόσα πολλά και συγκινήθηκα τόσο πολύ, που συστήνω σε όλους και όλες όσες έχουν το ενδιαφέρον και την υπομονή (είναι μεγάλο!) να το διαβάσουν.

 

Το πρώτο ταξίδι που θα κάνετε μόλις είναι εφικτό…

Ελπίζω ότι θα καταφέρω να πάω στην Αμερική -έχω προσπαθήσει τρεις φορές να κάνω το ταξίδι από τότε που ξεκίνησε η πανδημία και, φυσικά, έχω αποτύχει οικτρά.

 

Η Στέλλα!

Η Στέλλα Κάσδαγλη είναι συνιδρύτρια του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Women On Top για την επαγγελματική ενδυνάμωση των γυναικών και την ισότητα στη δημόσια σφαίρα. Είναι επίσης συγγραφέας, μεταφράστρια και εκπαιδεύτρια εφήβων και ενηλίκων. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στην Αθήνα και Θεωρία των ΜΜΕ στο Λονδίνο και δούλεψε για αρκετά χρόνια ως διευθύντρια σύνταξης στο περιοδικό Cosmopolitan, συνεργαζόμενη παράλληλα με άλλα ελληνικά και αγγλόφωνα έντυπα και sites. Πλέον σχεδιάζει και υλοποιεί δράσεις για την άρση των εμποδίων που ακόμα και σήμερα συναντούν οι γυναίκες στην αγορά εργασίας, γράφει για θέματα που θα ήθελε να συζητιούνται πιο πολύ, μεταφράζει ξένη λογοτεχνία και συντονίζει εργαστήρια για εφήβους με θέμα την εικόνα σώματος, την κοινωνική ενεργοποίηση και τη δημιουργική χρήση των ψηφιακών μέσων. Είναι επίσης συνιδρύτρια του δικτύου Mentorkids και της online λέσχης ανάγνωσης Bookworm. Έχει δύο κόρες και μεγαλώνει μαζί τους στην Αθήνα.
 
 

Post a Comment

#FOLLOW US ON INSTAGRAM